بعد تو پنجره ها رو به کسی باز نشد

هیچ کس با من دلسوخته دمساز نشد

بی تو یک عمر نوشتیم نقطه سر خط

نقطه های سر خط بعد تو آغاز نشد

غزلی بود و ناگفته تمامت کردیم

این ای شعر پرایهام من ایجاز نشد!

بغضها بعد تو در حنجره هامان یخ بست

ذره ای زمزمه از سوز تو آواز نشد

گرچه پروانه صفت دور تو گشتیم ولی

پر زدن دور سر شمع که پرواز نشد!

سبزه ها را گره با عشق ورود تو زدیم

این گره غیر تو با دست کسی باز نشد

حسی از پرستش

با سیاهی های چشمت قفل شب وا می شود

آفتاب از روزن چشم تو پیدا می شود

صبح با دلشوره های کودکی سر میرسد

چشمهایت یک دریچه رو به فردا می شود

از سر انگشتان تو گلوازه ها قد می کشند

وازه های شعرم رنگ رویا می شود

با تو حسی از پرستش همیشه با من است

سجده هایم رو به غرق تمنا می شود

کاش یک شب گم شوم در چشمهای خیس تو

کاش یک شب گم شوم ای کاش...آیا می شود؟؟

سلام ...خوبین؟؟

من عادت ندارم تو وبلاگم زیاد حرف بزنم اما بعضی وقتا واقعا لازمه

چرا ما همیشه صداهای بلند رو میشنویم پررنگها رو میبینیم و سختهارو میخوایم

غافل از اینکه خوبها آسان می آیند بی رنگ میمانند و بی صدا هم میروند...

خیلی حرف دارم ولی............شاید جاش اینجا نباشه؟؟!!!!!!!

  فعلا بای

سلام خوبين
بالاخره امتحاناتم تموم شد و يه نفس راحتي مي کشم امسال ديگه ديپلم مي گيرم
مي خواستم بگم ممنون از اونايي که اين مدت سر زدن جبران ميکنم
راستي يه جمله از تلويزيون شنيدم حيفم مياد نگم
ميگه که اگه زن مثل آتيش باشه مرد مثل آب
آب زود آتيشو خاموش ميکنه اما اگه بين اين دو تا يه حجابي باشه
اتيش نه تنها خاموش نميشه بلکه باعث ميشه آب به جوشش دربيادوگرم بشه وکم کم بخار بشه
بخارشم بخارِ عشق ِ
قشنگ بود نه...
فعلا خداحافظ
سميرا

هر وقت گفتی جدایی بند بند تنم لرزید.هر وقت گفتی فاصله مردمک چشمانم منزلگاه تصویر جادهای مه آلود شد با مسافری تنها که کوله بار

خود به دوش می کشید را می گریخت و از روی ترحم نگاهی به پشت سرش نمی انداخت .

دل هر چه داشت نثار چشمان تو کرد. اما دل تو غریبه را پرستید... گفتم حالا که می روی لا اقل یک آرزو برایم بگذار آرزویی تو خالی برای

دلخوشی ام و تــــــــــــــــــو گفتی : در آرزوی برگشتنم بمیر. دستانت را بوسیدم و خدا را شکر کردم از اینکه سرانجام فهمیدی بی تو

خواهم مرد.

دوستون دارم سال خوبی داشته باشین

خوبيد ميدونم الان همتون دارين از خوشحالي مي تركين خوب حق هم داريد امروز تولد منه.

همه دوسش داشتن اسمشو سميرا گذاشته بودن تنها نگرانيه سميرا کوچولو فقط قهر کردن

خوب اصلا بقيش رو نمی گم چون با تموم غم و غصه من عاشق زندگی ام.(نمی دونن تو بهونه منی...)

دوستون دارم فعلا خداحافظ...

سميرا

میگفت که عاشقم شده

ديوونه ي چشامه

اگه دلم با اون باشه

تا هميشه باهام

مي گفت كه عين يه موم

شده اسير دستام

شب تا سحر در گوشم

فقط مي گفت تو رو مي خوام

مي گفت نرو اگه بري

دنيا واسم سياه مي شه

قلب اسيرم تو قفس

عين خدا تنها مي شه

مي گفت كه شبها تا سحر

به ياد من مي شينه

به ياد من اشك مي ريزه

خواب منو مي بينه

مي گفت تو دنيا يكي هست

كه اونو مي پرسته

عاشقشه واسه همين

منتظرش نشسته

اما نگفت تو زندگي

راستي حاليش نمي شه

هيچي سرش نمي شه و

هيچي سرش نمي شه

حالا كه رفته مي بينم

دنيا همش سرابه

هر كي مي گه عاشقتم

مي گم دروغ مي بافه

دل من می دونه که عاشق نمی شه

آخه لایق این عشق پیدا نمی شه

دل من ادای عشق و آسون بلده

ولی عشق افسانه ای پیدا نمی شه

دل من به کی بگه ؟

اصلا خدا به تو میگم

می دونم تو هم تو عشق کم می ذاری

می دونم تو هم واسم خط و نشون می ذاری

آخه خدا جونم عشق با ترس معنی نداره

عشق بی ترسم پیدا نمی شه !!!

اگه گذاشت و رفت چی کار کنم ؟

اگه دیگه دوستم تداشت چی کار کنم ؟

چرا مجنون دیگه پیدا نمی شه؟

چرا فرهاد دیگه رسوا نمیشه؟

پس همشون قصه بودن

قصه هم که راست  نمی شه

دیگه تکرارم نمی شه

پس بیا عاشق نشیم

عاشق که نه مجنون نشیم

شاید این دل آروم بگیره

                           سراغ عشق و عاشقی و نگیره

بیا دوباره مرا چون ستاره در دل شب
درون بستر هفت آسمان رهایم کن

برای آن که بینی زوال قلب مرا
بپای حضرت چشمت بیا فدایم کن

چه دردی می کشم تو را به حرمت عشق
به اسم اعظم دل با غزل روایم کن

بیا که بی تو در این اضطراب خواهم مرد
دگر از این همه دلواپسی رهایم کن

امروز من ایستاده ام
امروز نه باز هم یک انتظار!

در دلم هر لحظه سودایی دیگر است
در وجودم هر زمان شوق رسیدن

آرزوی پر زدن
انتظار دیدن است

گاه گاهی در آسمان چشم تو پر میزنم
یا که گاهیدر خیالت میرسم

دیدنت!
دیدنت اما برایم مثل یک افسانه ای دیرینه است

بر تمام میله های این قفس
این قفس از جنس خاک ولحظه هارنگ آبی می زنم

رنگ آبی،رنگ روزهای من است
رنگ آبی،رنگ عشق!
رنگ آبی،رنگ توست!

در وجودم شوق تو باز شعله می کشد
در درونم آتشی از مهر تو

باز هم خرمنی از عشق برپا می کند
با تمام خســــــــــــــــتگی

هر روز من ایستاده ام
بر سر آن کوچه باغ مهربانی

در دلم تنها وتنها یک نوا
یک موج ،یک فریاد!

باز هم یک انتظار!
باز هم یک انتظار!

_{چنان با خاطراتت دلخوشم شاید ندانی
که تک تک لحظه های رفته ام رامی شمارم}

_{تو می گفتی که از روز ازل عاشقترینی
ولی من بی تو حتی عشق را باور ندارم}

_{اگر چه بعد از آن به جدایی فکرکردی
که دل را دست طوفانی دوباره می سپارم}

_{ولی باور کن از آن لحظه تا روز قیامت
تو را چون ارزوهای قشنگم}

_{دوست دارم...} 

_{یکی را به تو می بخشیدم
و دیگری را فدایت می کردم...}


 

نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظر یـادت نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــره!!!

_{اولین نگاه من به تو
نه از سر مهر بود
و نه در زیر مهتاب}

_{ولی روزگار باره و بارها
نگاه ما را در هم امیخت
تا به تو بیاندیشم}

_{واین بار
از سر اندیشه وعشق تورا نگریستم
هر چند همگان}

_{این نگاه را خالی از فکر پنداشتند
ومن هنوز نمی دانم}

_{که ابتدا  اندیشیدم و سپس عا شق شدم
یا در پی عشق به فکر فرو رفتم...}

حرفهای ما هنوز نا تمام...

تا نگاه می کنی ...

وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی!

یش از ان که با خبر شوی

لحظه عزیمت تو نا گریز می شود

ای...

ای دریغ و حسرت همیشگی!

ناگهان  چقدر زود دیر میشود!!!

بلکه به خاطر شخصیتی که در هنگام با تو بودن می یابم...

خدا رو دوست دارم چون ایدیش همیشه روشنه.
خدا رو دوست دارم چون به همه پی ام ها جواب می ده.
خدا رو دوست دارم چون حرفهای ادم رو سند تو ال نمی کنه.
خدا رو دوست دارم چون هیچکسی رو ایگنور نمی کنه.

****و خدا رو دوست دارم چون تو رو دوست داره.****

با چشمان تو مرا به الماس ستاره ها نیازی نیست...

زجان بهتر متاعی در کفم نیست که ان را هم به راهت می سپارم...